13. yüzyılda  Cebel el-Menar diye adlandırılan bu bölgeye bir sufi derviş gelir. İnançlı bir sufi, bir bilge, bir düşünür. Büyülenir bu bölgenin güzelliği karşısında. Burada yaşamaya karar verir. Halk da çok sever kendisini. 1231 yılında öldükten sonra buraya gömerler Seyid ebu Said’i ve ismini verirler bu güzel kasabaya. 15. Yüzyılda Gırnata’dan göç eden Endulüslüler gelir. Zamanla büyür Sidi Bou Said. 1705 -1735 yıllarında hüküm süren Osmanlı Beylerinden Hüseyin Bey’in ilgisini çeker. Buraya küçük bir kasır inşa eder Tunus’daki işlerinden fırsat buldukca gelir. Sidi Bou Said’in yamaçlarından bakar Tunus körfezine. İliklerine kadar masmavi Akdeniz’i ve serin rüzgarını hisseder Tunus’un sıcak yaz akşamlarında.

20. Yüzyılın başında beyaza ve maviye boyarlar tüm evleri. Gizemlidir evler dışları ayrı bir dünya, içleri ayrı bir rüya. Nabil’in seramikleri, Kairouan’ın mozaikleri. Mavi cumbalı, mavi kapılı evler. Sevmez maviyi börtü, böcek, akrep, özellikle sivrisinek. Yalnız kafaniza göre renk seçemezsiniz burada. Boyayacağınız mavinin tonu bellidir. Akdeniz mavisi yakışır Sidi Bou Said’e. Cumbalar, kapılar mavidir, işlemelidir.  Mavi kapıların bazıları çok büyük ve çok gösterişlidir. Geleneksel Tunus evlerinde kullanılan kapıların işlemelerindeki zenginlik ve kapının büyüklüğü evsahibinin toplumsal seviyesi veya zenginliğini gösterir. Kapıların üzerinde yuvarlak metal tokmaklar bulunur, sağdakini erkekler soldakini kadınlar çalar.

Sidi Bou Said’e gelmeden önce Kartaca ziyaret edilir. Selam durulur Hannibal’e, Barbaros’a. Panaromik terastan eşsiz Tunus manzarasına bakılır. Fenikeliler, Kartacalılar, Romalılar, Osmanlılar gibi.

Sidi Bou Said’e 19. ve 20. yüzyılda da tanınmış birçok yazar, ressam, aktör ve aktrisler gelir. Bazıları burada uzun süre kalıp Sidi Bou Said’in ışığından ilham alırlar. Bu sanatçılar arasında Colette, Andre Gide, Simone de Beauvoir, Henri Matisse, Michael Foucault, Paul Klee, Rodolfo Derlanger, Claude Cardinale gibi isimler var.

Sidi Bou Said’e geldiğinizde sizi hediyelik eşya satan esnaf karşılar. Çatpat da Türkçe bilir esnaf; merhaba, nasılsın, görüşürüz, teşekkürler. Tezgahlarda Tunus’a has kuş kafesleri, mozaikler, el işi deri papuçlar, çeşit çeşit magnetler vardır. Altın, gümüş, bakır takılardaki işçilik inanılmazdır. Sidi Bou Said’de pazarlık alışverişin olmazsa olmazıdır, öyle hemen alınmaz. Alışveriş keyfisi bile bambaşkadır Sidi Bou Said’de.

Sidi Bou Said’de sokaklarda hurma, palmiye, okaliptus, incir ve yasemin ağaçları vardır. Yaseminlerin çiçek açtığı zaman ayrı güzel. Bu zamanda her taraf yasemin kokar, begonvilli dar sokaklarında. Gezerken bir çiçekci yaklaşır yanınıza, bir demet yasemin iliştirir yakanıza mis gibi kokan. Yaseminle, mavi cumbalar, beyaz ve Akdeniz ruzgari birbirine karışır hafızanızda. Sonra Sidi Bou Said sokaklarında kapısı genişce bir ev karşılar sizi, Dar el Annabi; tipik bir Endülüs evi, huzur dolu, ışık dolu, aşk dolu, ziyaret edilmesi gerekir, biraz da olsun hissetmek için Sidi Bou Said’i, Endülüs’ü.

İlerleyen saatlerde sokaklarda satılan bombelini tatlısıyla yatıştırmak gerekir açlığınızı. Bizim pişiye benzeyen, ancak yumuşacık olan bombelini üzerine az pudra şekeri ilave ederek yenir. Tadı damağınızda kalır. Magribi tatlısıdır ne de olsa. Sonra Sidi Bou Said’in teras bahçelerine gelinir. Bir kafeye girilir, Akdeniz’e doğru ayaklar uzatılır. Buraya has çam fıstıklı naneli çay söylenip, manzaranın keyfi çıkarılır. Sonra iyi ki gelmişim Sidi Bou Said’e be diye geçirilir içten. Cafe De Nattes ve Cafe De Delices Sidi Bou Said’in görülmesi gereken kafelerindendir.